شرکتی با ریشه در نیروی دریایی اسرائیل، امروز به یکی از مراجع اصلی واشنگتن و رسانه‌های جهان برای رصد تنگه هرمز تبدیل شده است؛ شرکتی که جنگ علیه ایران نه‌تنها اعتبار اطلاعاتی، بلکه فرصت تجاری و راهبردی تازه‌ای برای آن ساخته است.
از اطلاعات نظامی تا تجارت جنگ
شرکت ویندوارد (Windward) نمونه‌ای از پیوند فزاینده میان فناوری اطلاعات، ساختارهای نظامی و منافع اقتصادی در منازعات ژئوپلیتیک است. این شرکت در سال ۲۰۱۰ توسط «امی دانیل» و «متان پلِد»، دو افسر سابق نیروی دریایی اسرائیل، تأسیس شد؛ شرکتی که از ابتدا مشتریان دولتی و نهادهای امنیتی را هدف قرار داده بود.
دانیل پیش‌تر در ناو «هانیط» حضور داشت؛ ناوی که در جنگ ژوئیه ۲۰۰۶ با موشک ضدکشتی C-802 حزب‌الله هدف قرار گرفت. اکنون همان افسر سابق، شرکتی را اداره می‌کند که داده‌های دریایی آن در ارزیابی وضعیت تنگه هرمز و تحرکات نفتکش‌ها مورد استفاده رسانه‌ها و نهادهای آمریکایی قرار می‌گیرد.
مسیر رشد ویندوارد نیز از همان ابتدا با شبکه‌های امنیتی پیوند خورده بود. در سال ۲۰۱۵، «گابی اشکنازی»، رئیس سابق ستاد کل ارتش اسرائیل، به هیئت مشاوران آن پیوست و چند ماه بعد «دیوید پترائوس»، رئیس سابق سیا، در شمار سرمایه‌گذاران شرکت قرار گرفت. دانیل نیز تأکید کرده بود که مشتریان هشت سال نخست فعالیت شرکت عمدتاً دولت‌ها بوده‌اند.
آزمایشگاه مهاجران؛ سکوی پرتاب اطلاعات دریایی
نخستین بازار بزرگ ویندوارد، نظارت بر مهاجرت بود. «فرانتکس»، آژانس مرزبانی اتحادیه اروپا، در سال ۲۰۲۰ قراردادی به ارزش ۱.۸ میلیون یورو با این شرکت امضا کرد تا با استفاده از ابزارهای تحلیل دریایی، تهدیدهای پرخطر و مسیرهای مهاجرتی را شناسایی کند. این شرکت پیش‌تر نیز در سال ۲۰۱۸ مجوزی حدود ۸۰۰ هزار یورویی از همین آژانس دریافت کرده بود.
این همکاری به‌تدریج به دیگر نهادهای بین‌المللی گسترش یافت؛ از مرکز مبارزه با مواد مخدر دریایی اروپا و جامعه کارائیب گرفته تا اینترپل. به این ترتیب، نرم‌افزاری که امروز تحرکات کشتی‌های مرتبط با ایران را بررسی می‌کند، بخش مهمی از تجربه اولیه خود را در ردیابی قایق‌های حامل مهاجران در مدیترانه به دست آورده است.
اما تغییر مهم‌تر، در ساختار مالکیت شرکت اتفاق افتاد. ویندوارد در سال ۲۰۲۱ وارد بورس لندن شد و در دسامبر ۲۰۲۴ صندوق سرمایه‌گذاری آمریکایی FTV Capital با پرداخت ۲۹۱ میلیون دلار آن را خریداری کرد. با وجود این، شرکت همچنان در اسرائیل ثبت شده بود و ۱۲۷ نفر از ۱۷۰ کارمند آن در این کشور فعالیت می‌کردند.
واشنگتن، هرمز و روایت‌سازی اطلاعاتی
گسترش حضور ویندوارد در آمریکا با سرعت ادامه یافت. این شرکت در فوریه ۲۰۲۶ مرکز عملیات اطلاعاتی خود را در واشنگتن افتتاح کرد، در آوریل پیمانکار نرم‌افزاری Prominent Edge را خرید و با شرکت ماهواره‌ای Vantor برای ردیابی کشتی‌هایی که فرستنده‌های خود را خاموش می‌کنند، همکاری کرد. دانیل در سپتامبر اعلام کرد ۹۵ تا ۹۶ درصد سهام‌داران شرکت آمریکایی هستند و ویندوارد مجوز فعالیت‌های فوق‌محرمانه برای وزارت جنگ آمریکا را دریافت کرده است.
با آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ و بسته شدن تنگه هرمز، اهمیت این شرکت افزایش یافت. آمار ویندوارد به معیاری برای سنجش تردد دریایی تبدیل شد و حتی در ارزیابی ادعای ارتش آمریکا درباره اسکورت ۶۶۰ میلیون بشکه نفت از تنگه مورد استفاده CNBC قرار گرفت.
با این حال، مدیرعامل شرکت صرفاً یک ناظر بی‌طرف نیست. او خواستار راه‌حل نظامی برای بازگشایی هرمز شده و حتی تصرف نیمی از ایران را در چارچوب جنگ تمام‌عیار مطرح کرده است. دانیل همچنین محاصره دریایی ایران را راهکاری مؤثر دانسته و گفته است: «این تحریم نیست، چیزی بسیار فراتر از آن است و کل اقتصاد ایران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.»
از داده‌های دریایی تا قدرت اقتصادی
منافع ویندوارد به قراردادهای نظامی و اطلاعاتی محدود نمی‌شود. از سال ۲۰۲۳، امتیازهای ریسک این شرکت در پایانه‌های اطلاعاتی گروه بورس لندن در اختیار بانک‌ها و معامله‌گران قرار گرفته است. بنابراین، یک کشتی که در نزدیکی ایران فرستنده خود را خاموش کند یا در دریا محموله جابه‌جا کند، ممکن است حتی بدون قرار گرفتن در فهرست تحریم‌های دولتی، برای نظام بانکی پرریسک تلقی شود.
در سوی دیگر، دانیل آشکارا از فرصت اقتصادی جنگ برای اسرائیل اینگونه سخن گفته است؛ انتقال نفت عربستان و امارات از طریق خطوط لوله به ایلات و سپس مدیترانه، طرحی که بسته شدن هرمز می‌تواند توجیه اقتصادی احیای آن را تقویت کند.
او حتی اعتراف کرده است که بحران کنونی برای ویندوارد سطحی از شهرت ایجاد کرده که در هیچ سناریوی دیگری قابل دستیابی نبود. همین اعتراف، مسئله اصلی را برجسته می‌کند؛ وقتی شرکتی با ریشه‌های نظامی و امنیتی اسرائیل به مرجع اطلاعاتی رسانه‌ها و نهادهای بین‌المللی تبدیل می‌شود، استقلال داده‌های آن و منافع پشت پرده‌اش به پرسشی اساسی بدل خواهد شد.
نظر شما